ქართველი საზოგადოების დიდი ნაწილი აღაშფოთა ინტერნეტში გავრცელებულმა ინფორმაციამ, ონის ცენტრიდან დიდი ქართველი პოეტის, მურმან ლებანიძის ძეგლის აღების შესახებ. ონის გამგებელი, იმედა გობეჯიშვილი მომხდარს "პოეტის ოჯახის სურვილით" ხსნის, თუმცა არაფერს ამბობს, ონში მურმან ლებანიძის ქუჩა ვისი სურვილით იქცა თბილისის ქუჩად. ამ საკითხზე კომენტარისთვის პოეტის ვაჟს, ზაზა ლებანიძეს და ონის ყოფილ დეპუტატ დავით საგანელიძეს დავუკავშირდით.

ზაზა ლებანიძე - ძეგლის გადატანის გადაწყვეტილების შესახებ მეც ინტერნეტის მეშვეობით შევიტყვე. ონის გამგეობაში არავის ვიცნობ, მიზეზი რომ გავიგო, თუმცა, რა მიზეზი უნდა დამისახელონ? ნიჭიერი ქართველი მოქანდაკის, თემო ჭყონიას ესკიზის მიხედვით, ძეგლი მწვანე ქვაში, დიაბაზში უნდა გამოკვეთილიყო, მაგრამ თავის დროზე ესეც არ გაითვალისწინეს და ბრინჯაოში ჩამოასხეს. ასე რომ, ვერაფერს გეტყვით, თუმცა დარწმუნებული ვარ, არაფერი შეიცვლება....

დავით საგანელიძე: - "აღშფოთებისაგან არც კი ვიცი, რა გითხრათ. ეს ძეგლი ჩემი დეპუტატობის პერიოდში დაიდგა. მურმან ლებანიძე ისეთი დიდი პოეტი იყო, რომ არა მხოლოდ მშობლიურ ქალაქში, არამედ დედაქალაქშიც უნდა იდგეს მისი ქანდაკება. მიზანი ხომ ცხადზე-ცხადია - ამ ხელისუფლებას სურს, ყველაფერი ეროვნული, ხალხისთვის ძვირფასი და საყვარელი ამოძირკვოს. ძეგლი დროებით ავიღეთ და სხვაგან დავდგამთო, რომ ამბობენ, მურმან ლებანიძის ქუჩასაც დროებით უწოდეს თბილისის ქუჩა? თავისთავად სამარცხვინოა, ასეთ დავალებას რომ გასცემენ, მაგრამ გაცილებით სამარცხვინოდ იქცევა ის, ვინც მათ დავალებას ასრულებს... თუ დღევანდელ ტენდენციებს გავითვალისწინებთ, პოეტის ძეგლის ადგილზე "შლოპანც-ველოსიპედის" მსგავს ძეგლს დადგამენ, ან ამერიკის რომელიმე პრეზიდენტისას. დარწმუნებული ვარ, ცოცხალი ადამიანისთვის ძეგლის დადგმა რომ შეიძლებოდეს, ზარ-ზეიმით დაუდგამდნენ მონუმენტს სააკაშვილს"...

მომხდარმა მურმან ლებანიძის ლექსის ერთი კუპლეტი გაგვახსენა:

შენ ჩემი წიგნი სახსოვრად გქონდეს,
მე მზის ქართულის მითქვამს სიცხოვლე,
ასიათასჯერ მე გიხდი ბოდიშს -
მაპატიე, რომ დიდხანს ვიცხოვრე!
P.S. "არამც და არამც არ ჩაუჯდეო ხელმწიფეს ნავში!" - ესეც სულმნათმა მურმანმა ბრძანა.

ნატა ენუქიძე


ყოველკვირეული გაზეთი "ყველა სიახლე"
(გამოდის ოთხშაბათობით)